Hilarisch! De bruidegom in de paardenwereld

Haha, wat een grap - www.PaardenOppasService.nlAl surfend op het internet kwam ik een site tegen die vanuit verschillende stoeterijen, dressuur- en handelsstallen in Nederland BRUIDEGOMMEN aanbiedt. Er is zelfs een shortlist van de 10 beste bruidegommen in mijn omgeving. Ik mag invullen wanneer en waar ik een bruidegom nodig heb! ‘Onze bruidegommen staan klaar om u te helpen’. Ze kunnen ‘professionals bruidegommen’ aanbieden, dus dat is heel fijn. Het is dat ik al getrouwd ben!

Ik heb een mailtje gestuurd naar de klantenservice, waarin ik uitlegde dat er een fout gemaakt was in de vertaling, aangezien het Engelse woord ‘groom’ in het Nederlands twee betekenissen heeft: bruidegom én paardenverzorger. Ik kreeg onmiddellijk een automatisch antwoord in het Engels met de mededeling dat er zo snel mogelijk contact met me zal worden opgenomen. Ik zet mijn bruidsschoentjes vast klaar!

Nu vraag ik me wel af hoe deze tweeledige betekenis van het woord ‘groom’ ontstaan is.
Wellicht is het ooit begonnen met een rijke amazone die verliefd werd op haar stalknecht en hem voorstelde aan haar onnozele vriendin, met de mededeling: ‘This is my groom – we are going to get married!’ De onnozele, maar bloedmooie vriendin van Arabella, die niets van paarden afwist en dus niet bekend was met het woord ‘groom’, concludeerde dat dit een ander woord moest zijn voor bruidegom, maar durfde dit niet te vragen, omdat ze haar onwetendheid niet kenbaar wilde maken.
Arabella was de vrouw van een Engelse hertog en zij stond erop dat haar trouwfeest gehouden zou worden in de prachtige tuin van hun geweldige landhuis. Alle edelen uit het land werden uitgenodigd en het bruidspaar werd door haar vriendin aan iedereen voorgesteld als: ‘My dear friend and her groom’.
Vanaf dat moment werd het binnen welgestelde kringen een trend om de bruidegom ‘groom’ te noemen.
Ik  vraag me af hoeveel mensen de term uit onwetendheid abusievelijk gebruikten en hoevelen van hen dit bewust deden, als grap. Maar daar zal ik nooit achter komen!
Best aannemelijk dat de dubbele betekenis van het woord ‘groom’ zo ontstaan is, toch?

Even terugkomend op de site waar de bruidegommen worden aangeboden. Het gaat om een verzamelsite van een Franse startup, die, volgens eigen zeggen, ‘is vooruitgeschoten in de wereldwijde race om de opkomende industrie te domineren en zich heeft ontpopt als één van de meest waardevolle aanbieders van diensten over de hele wereld.’

Bij het plaatsen van mijn aanvraag mag ik het volgende formulier invullen:

Vertel ons meer over uw noden

Wat heeft uw paard nodig?

  • Betimmering
  • Training
  • Algemene verzorging (trimmen, beslaan, enz.)
  • Andere

Welk ras?

  • Kwartier
  • Vlek / Bevlekt
  • Volbloed
  • Arabisch
  • Appaloosa
  • Morgan
  • Andere

Vervolgens heb ik één van de stoeterijen gebeld, die volgens deze site professionele bruidegommen aanbiedt en ik heb gezegd dat ik met spoed een bruidegom nodig heb. Toen de goede man de eerste consternatie te boven was gekomen en ik hem had uitgelegd hoe ik aan zijn contactgegevens was gekomen, hebben we er hartelijk om gelachen. Ik heb hem verteld dat ik eigenaar ben van de Paarden Oppas Service en uitgelegd dat wij een bemiddelingsbureau zijn wat mensen met paarden aan huis de kans geeft om met een gerust hart op vakantie te gaan, in de wetenschap dat hun paarden en andere dieren goed en liefdevol verzorgd worden door één van onze 100 Hippische Verzorgers. Of had ik ‘bruidegommen’ moeten zeggen?
Het aanvragen van een paardenverzorger gaat er bij de Paarden Oppas Service gelukkig héél wat professioneler aan toe!

De eigenaar van de stoeterij was blij met mijn tip wat betreft de vermelding van zijn bedrijf onder de aanbieders van bruidegommen: hij gaat contact opnemen met het bedrijf om zijn naam van deze site te laten schrappen, aangezien hij noch bruidegommen, noch paardenverzorgers aanbiedt. Wij hebben afgesproken dat ik binnenkort bij hem langs ga om samen een kop koffie te drinken en verder kennis te maken met hem en zijn mooie bedrijf!

Wat een incorrecte vertaling op het internet allemaal teweeg kan brengen!

Straks maar eens de dressuurstal bellen die ook op het lijstje staat. Kan ik ze vragen wanneer ze mijn Kwartier kunnen betimmeren!

Natural horsemanship: wat betekent dat?

Natural Horsemanship www.PaardenOppasService.nl

 

Tijdens de intakegesprekken die de Paarden Oppas Service de afgelopen weken voerde met aspirant verzorgers, waren er één of twee kandidaten die niet wisten wat Natural Horsemanship was. Tenminste: ze dachten het niet te weten, maar uit hun verhalen hadden wij al geconcludeerd dat ze juist vanuit de gedachte van Natural Horsemanship met paarden omgaan! Het idee is dat je tijdens het trainen gebruik maakt van het instinct en het denken van het paard. Het is belangrijk dat je paarden kan ‘lezen’ en die informatie inzet om vanuit samenwerking je doelen te bereiken, en niet vanuit dominantie. Kies voor belonen in plaats van straffen en toon respect voor de ruimte van het paard, terwijl je je paard leert jouw ruimte te respecteren. De methode is ontwikkelt na jarenlange observatie van het gedrag van wilde paarden.

Begin vorige eeuw ontstond er in Amerika een andere manier om met paarden om te gaan. Deze manier van denken werd geïntroduceerd door Tom en Bill Dorrance. De broers promootten een paardvriendelijke manier van trainen die destijds in Amerika ongekend was: paarden werden daar door de cowboys op gewelddadige wijze getemd, omdat men geen tijd wilde verliezen. Tom en Bill Dorrance daarentegen benaderden het paard op een respectvolle manier en gaven het paard de ruimte om zelf na te denken en mee te denken. Onder andere de paardentrainers Monty Roberts en Pat & Linda Parelli hebben zich laten inspireren door die ideeën en zij hebben deze manier van omgaan met paarden bekendheid gegeven in de wereld.

Zelf zegt Monty Roberts dat er niet zoiets als ‘Natural Horsemanship’ bestaat: “Het is onmogelijk om iets wat wij doen met paarden natuurlijk te noemen. Paarden horen thuis in kuddes op grote vlaktes. Ik vind het geweldig dat paarden ons de gelegenheid geven om met hen samen te werken, iets wat eigenlijk tegen hun natuur ingaat. Dan zijn wij het aan hen verplicht om goed ‘paardmanschap’ te beoefenen, en daar streef ik dan ook naar.” Monty Roberts observeerde hoe wilde mustangs met elkaar omgingen en concludeerde dat zij duidelijke, effectieve lichaamstaal gebruikten om met elkaar te communiceren, grenzen te stellen, angst te tonen en om irritatie, ontspanning en genegenheid te uiten. Hij besloot deze stille taal in te zetten tijdens zijn trainingen, om deze effectiever en paardvriendelijker te maken en zo de samenwerking tussen mens en paard te stimuleren.

Kelly Marks is de populairste paardenfluisteraar van Engeland. Zij verklaart: “Voor mij gaat het erom dat ik de interactie met paarden bekijk vanuit de denkwereld van het paard en afga op mijn gevoel in plaats van gebruik te maken van brute kracht en angst. Ik heb het beste voor met het paard en doe wat ik kan om de relatie tussen mij en het paard te versterken.”

Hoewel Natural Horsemanship een vlucht nam in de jaren tachtig van de vorige eeuw, zijn de technieken die hierbij gebruikt worden niet nieuw. Goede marketing en de nieuwe communicatiemiddelen die we tegenwoordig hebben, zorgden voor de snelle verspreiding van deze methode. Ook was het onvermijdelijk dat er een reactie moest komen op de keiharde, paardonvriendelijke manier van trainen die de cowboys toepasten in Amerika. Als we verder terugkijken in de geschiedenis, zien we echter dat Xenophon, een Griekse filosoof en leerling van Socrates, al 400 jaar voor Christus het boekje ‘Over de rijkunst’ schreef, waarin hij uitlegt dat je eerst het karakter en temperament van je paard moet begrijpen voordat je hem goed kan trainen. Ook verklaart hij dat dwang (door dominantie en afstraffing) niet de manier is om met een paard om te gaan: hij zag het paard als partner en niet als slaaf. Hij promootte beloning in plaats van afstraffing. Xenophon maakte paarden lenig en flexibel, zowel fysiek als mentaal. ’’Verlies in de omgang met paarden nooit uw zelfbeheersing. Wat onder dwang bereikt wordt, wordt zonder verstand bereikt en is net zo lelijk als het met de zweep slaan en met de sporen porren. Degene die het verstaan met paarden om te gaan, zien er prachtig uit’’.

In de zestiende eeuw (her)introduceerden de Franse ruiters De Pluvinel en De La Guérinière in Europa een paardvriendelijke manier van trainen. Ook vanuit Spanje en Hongarije kwamen nieuwe methodes om op respectvolle wijze met paarden om te gaan. De gedachte dat Natural Horsemanship is ontstaan in Amerika, als reactie op de brute wijze waarop cowboys wilde paarden temden, is dus onjuist.

Zoveel mensen, zoveel meningen: er zal altijd kritiek zijn op hoe mensen zoals Monty Roberts en de Parelli’s paarden trainen. Bestudeer de verschillende methodes en kijk wat je ervan kan leren. Kijk ook eens naar de methode van Klaus Hempfling en Noora Ehnqvist. In juni is er een 3 daagse clinic op een geweldige locatie (zie Facebook: Noora Ehnqvist 3-day clinic in le Midi!). 
Implementeer een aantal methodes en kijk waar jouw paard het beste op reageert. Omdat paarden, net zo goed als mensen, verschillen in karakter en omdat ze ook gevormd zijn door hun ervaringen, zal de ene methode of tip wel bij jouw paard werken en de andere niet. Neem de tijd om je paard te observeren om hem zo beter te leren kennen en stem de manier waarop jij je paard benadert en traint daarop af. Je zult zien dat jullie allebei meer in balans zullen komen. Ieder voor zich én in jullie samenwerking! En wie wil dat niet?

Bevriest het drinkwater van je paard?

Om warm te blijven, eten paarden meer in de winter. Als ze meer eten, gaan ze ook meer drinken. Dan moet water natuurlijk wel beschikbaar zijn! Je moet er niet aan denken dat je paard uitdroogt, terwijl jij dat had kunnen voorkomen! In de stal kan je zowel de aanvoerleiding als de drinkbak aansluiten op een verwarmingssysteem, maar wat doe je met de waterbakken op de wei?

Wat als het water in de drinkbak van je paard telkens bevriest? Als je paard geen toegang heeft tot water, kan dit leiden tot koliek en we weten allemaal dat dit in het ergste geval dodelijk is. Wat kan jij doen om te zorgen dat je paard op het land toch kan drinken, ook al vriest het?

Als je weet hoeveel je paard ongeveer drinkt op een dag, biedt dan tenminste deze hoeveelheid aan in de waterbak op de wei, maar ook niet veel meer: dan kunnen de paarden het water drinken voor het bevriest! Gebruik je een bad of een andere waterbak van groot formaat, dan kan je een deel afdekken.
Er zijn allerlei anti-vriessystemen (denk aan buisventielbakken, verwarmingskabels, -spiraaltjes en – linten, of een echte Thermobar) te koop. Er zijn ook veedrinkbakken op zonne-energie.
Of je kiest voor de geïsoleerde drinkbakken. Deze kosten echter al snel 500 tot 800 euro. Maar er zijn ook goedkopere hulpmiddelen die kunnen helpen.

10 tips om te voorkomen dat het drinkwater van je paard bevriest:

  1. Leg er een rubber balletje in (de wind en/of je paard houdt het in beweging)De Paarden Oppas Service adviseert: hoe je kan voorkomen dat het drinkwater van je paard bevriest
  2. Gebruik een aquariumpomp om het water in beweging te houden
  3. Doe een theelepeltje (Himalaya)zout en wat suiker in de drinkbak
  4. Een kabelwarmer erin (als je geen elektriciteit in de buurt heb, misschien op zonne-energie?)
  5. Druivensuiker in het water
  6. Stenen in de bak
  7. Zonnebloemolie door het water
  8. Kuil of hooi in het water
  9. Isoleer de waterbak
  10. Plaats je waterbak op/in een laag mest => dat produceert warmte!

Over ruinenlust en nachtmerries

Paarden Oppas Service over keuze ruin of merrieGrofweg zijn paardenliefhebbers te verdelen in twee kampen: de liefhebbers van ruinen enerzijds en de mensen die zweren bij merries anderzijds.

Het woord ‘ruinenlust’ heeft hier echter niets mee te maken. Ruinenlust is een Duits woord voor  het romantische genieten van de aanblik van een oude ruïne. In de achttiende en negentiende eeuw wemelde het van de romantische denkers die, door het zien van wat resteerde van de ooit grootse antieke gebouwen, mijmerden over de onvermijdelijke vergankelijkheid van zelfs de grootste wereldrijken. 

Waar het woord ‘ruinenlust’ duidelijk uitleg behoeft voor de meeste van onze landgenoten, is het woord ‘nachtmerrie’ een algemeen bekend begrip.

En dat brengt ons logischerwijs tot de volgende vraag: als een akelige droom geassocieerd wordt met een merrie, betekent dit dan automatisch dat je beter uit de buurt van merries kunt blijven?

Integendeel! Merries hebben vele voordelen boven ruinen. Deze stelling kunnen we onderbouwen met een 15-tal sterke argumenten:

  1. Misschien heeft het met de evolutie te maken, maar in ieder geval is het zo dat merries beschikken over een hogere mate van zelfbehoud. Ze zullen bijvoorbeeld over het algemeen iets minder snel achteruit een sloot inlopen. Dus als je erop kan blijven zitten als ze er vandoor gaan omdat ze schrikken van die tractor, loop je niet zo’n risico om nat te worden.
  2. Vanuit hun zelfbehoud zullen ze ook voorzichtiger zijn op het springparcours en koste wat kost proberen te voorkomen dat ze een balk aantikken, aangezien dit ertoe zou kunnen leiden dat ze een salto moeten maken en op hun rug terecht komen. Dat is voor de springruiter een prettige bijkomstigheid!
  3. Om diezelfde reden zal een merrie (hopelijk) ook eerder wilde weidegenoten ontwijken, in plaats van ze te trachten te charmeren met ruinachtige opdringerigheden. En als dat de hoogte van de dierenartsrekening beperkt, vinden we dat heel verstandig!
  4. Het trainen van een merrie leert ons dat het beter is om in de eerste instantie vriendelijk te vragen of de ander iets voor je wilt doen, dan te veronderstellen dat je krijgt wat je eist – een waardevolle levensles.
  5. Werken met een merrie bevordert je onderhandelingskwaliteiten aanzienlijk, waardoor zich een hele nieuwe wereld aan carrièremogelijkheden opent, van bemiddelaar tot manager van de vredesmissie van de United Nations.
  6. Hiermee zeggen we niet dat een merrie ideaal is, nooit in de modder rolt en al haar mooie vijgen netjes op een stapel in de hoek van haar stal deponeert, maar de meeste merries zijn wel proper.
  7. Een noemenswaardig punt is ook dat je nooit een veulen zult kunnen krijgen van je geliefde ruin, maar die mogelijkheid bestaat in principe wel bij een merrie.
  8. Wat ook fijn is, is dat je een merrie roze bandages en een bling bling hoofdstel om kan doen en dat je dan niet de hele tijd mensen hoeft te corrigeren omdat ze denken dat je op een ruin rijdt.
  9. Merries zijn vaak slimmer en alerter dan ruinen, net zoals dat geldt voor vrouwen ten opzichte van mannen (ik ben dan toevallig een vrouw, maar dat staat hier los van).
  10. In tegenstelling tot ruinen, zullen merries je niet zo snel helemaal af gaan lebberen als ze je begroeten (daar moet wel bij gezegd worden dat dit te maken kan hebben met het feit dat ze het te druk hebben met het chagrijnig kijken en ze de spieren in hun hoofd op dat moment ook nog moeten gebruiken om hun oren in hun nek te leggen).
  11. Van horen zeggen hebben we begrepen dat merries in beide richtingen verticaal kunnen gaan. Dat is een sterk staaltje balans en atleticisme!
  12. Merries zijn er een ster in om de ruinen op stal onder de duim te houden. Als je een ruin zou aanstellen als toezichthouder, kan je erop rekenen dat het een puinhoop wordt op stal!
  13. Als we een euro zouden ontvangen voor iedere keer dat we een ruiter hebben horen zeggen : ‘Als een merrie je eenmaal mag, gaat ze voor je door het vuur’, zouden we nu heel rijk zijn!
  14. Merries bijten niet voor hun vermaak in de knopen van je regenbestendige houtje touwtje jas, om ze vervolgens aan het elastiek terug te laten schieten. Hiermee geven ze aan dat ze hun persoonlijke ruimte zeer op prijs stellen en door dit te doen verzoeken ze jou vriendelijk om daar rekening mee te houden.
  15. Ruinen staan er wel voor open om geknuffeld te worden, maar merries laten je werken in ruil voor wat genegenheid. Je kan het vergelijken met het verschil tussen een hond en een kat. Ruinen zijn allemansvrienden, terwijl merries kieskeurig zijn. Wat ze daarmee bereiken is dat hun geliefde eigenaren zich heel bevoorrecht voelen!

Bron van deze stellingen: Horse & Hound

CPL is geen mok

CPL is de afkorting voor Chronisch Progressief Lymfoedeem, een aandoening die met name bij koudbloeden voorkomt en slecht te genezen is. CPL werd tot voor kort niet erkend en vaak abusievelijk bestempeld als een vorm van mok.  

Professor Marianne Sloet van de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht legt uit: “Mok is geen ziekte op zich, maar een verzamelnaam voor allerlei huidaandoeningen die aan de onderbenen van paarden voorkomen. De meeste vormen van mok zijn goed te behandelen, maar helaas is voor paarden met CPL (nog) geen genezing mogelijk.” CPL wordt mede veroorzaakt door slecht functionerende lymfevaten in de onderhuid. De exacte oorzaak hiervan is nog niet bekend. Bij paarden met CPL is sprake van te weinige elastine en/of afwijkend elastine in de huid, het onderhuidse weefsel en rond de lymfevaten, waardoor vocht niet goed wordt afgevoerd. Als onderhuids vocht (oedeem) langdurig in de onderbenen blijft, treden er cellen uit de vaten die langzaam weefsel vormen, waardoor het been dik blijft. 

Mok is een huidontsteking van de kootholte en kan zich in verschillende vormen uiten. De huid kan pijnlijk en rood worden en bij verergering raken ook de diepere huidlagen ontstoken. Dan kan de huid verdikken en gaan plooien. Alle vormen van mok kunnen zich ook hoger op het been voordoen, in dergelijke gevallen spreekt men ook wel van ‘rasp’.

Meer weten over CPL en mok, hoe het ontstaat en wat je eraan kunt doen?
Ga dan 7 februari naar de lezing van Praktijk Paard en Hond

Tip van de Paarden Oppas Service: lezing over CPL

Het paardenpaspoort

paardenpaspoort-paardenoppasservice

Heb jij een geldig paspoort voor jezelf? Voor ons mensen is een paspoort geen must: vaak is onze ID-kaart of ons rijbewijs voldoende ter identificatie, maar voor je paard heb je altijd een paspoort nodig! Sterker nog: het is belangrijk dat het paardenpaspoort op stal en tijdens het vervoer bij het paard aanwezig is met betrekking tot de voedselveiligheid. Van de mens!

Wist je dat het paardenpaspoort alleen geldig is in combinatie met een hoofdstuk ‘Medische handelingen’ of een bijbehorend medisch inlegvel? Hierop staat het levensnummer en chipnummer van je paard en geef jij als eigenaar aan of jouw paard bij overlijden geslacht mag worden. Ik weet het: geen fijn onderwerp, maar wel iets om over na te denken, want als jij in het paspoort niets hebt aangegeven, gaat je paard straks automatisch naar de slacht met de bestemming humane consumptie. Staat er in het paspoort dat je paard niet bestemd is voor de slacht voor humane consumptie, dan kan dat niet meer worden gewijzigd, maar andersom wel: de bestemming ‘slacht’ mag je laten wijzigen in ‘niet bestemd voor de slacht’.

Principieel weigeraar?

Ben je er principieel op tegen dat je paard eindigt in het vleeswarenschap van de supermarkt, dan moet je dit dus aangeven in zijn paspoort. Andere redenen waarom een paard zal worden uitgesloten van humane consumptie zijn:

  • – Als je paard pas een paspoort kreeg nadat hij 6 maanden oud was.
  • – Als je paard bepaalde medicijnen krijgt, die niet voorkomen op de positieflijst bij de Europese verordening (in dat geval maakt je dierenarts hiervan een aantekening in het hoofdstuk ‘Medische handelingen’, inclusief wachttijd tot de slacht. Maar denk erom: jij bent eindverantwoordelijke hiervoor!).
  • – Als er een duplicaat of vervangend paspoort is uitgegeven.

 Controles

De afgelopen jaren controleert de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) intensiever. De controles worden niet aangekondigd en paardenbedrijven en paardenhouders zijn verplicht om mee te werken. Ook tijdens paardentransporten of evenementen kan de NVWA controles uitvoeren. Bij die controles blijkt vaak dat de paardeneigenaren het paspoort thuis hebben liggen, omdat ze denken dat het paspoort het eigendomsbewijs is en zij dit niet willen afgeven aan de pensionhouder. Het paardenpaspoort is echter geen eigendomsbewijs en als je paard bij een ander staat, dient die te beschikken over het paspoort van jouw paard. Staat jouw paard niet bij een paardenpension of ander paardenbedrijf, maar gewoon bij jou thuis? Ook dan is een geldig paspoort verplicht én dient je paard gechipt te zijn. Als je geen geldig paspoort hebt en je gaat dat nu aanvragen, zal er in het nieuwe paardenpaspoort een aantekening komen dat je paard niet voor humane consumptie is bestemd, aangezien er niet meer te achterhalen is wat het eventueel medicijnverbruik van paard is geweest. Stel dat je wel een paspoort hebt, maar het hoofdstuk ‘Medische handelingen’ of het officiële inlegvel ontbreekt, dan zal het vervangende paspoort ook deze aantekening krijgen.

Kluisje

Als jouw paard bij een pensionstal staat, kan je een kluisje laten plaatsen voor het paardenpaspoort en zorgen dat zowel jij als de pensionstalhouder een sleutel heeft. Kan je zadelkast worden afgesloten, en hebben alleen jij en de pensionstalhouder daar toegang toe, dan kan je het paardenpaspoort natuurlijk ook daarin leggen. Als jij dan naar een andere locatie gaat met je paard, voor bijvoorbeeld een wedstrijd, dan kan je het paspoort zo meenemen. Vergeet niet om het terug te leggen als je weer terug op stal bent!

Inleveren paardenpaspoort

Als je paard voor de slacht wordt aangeboden, ben je verplicht met je paard ook het paspoort in te leveren. Je paard wordt dan afgemeld. Dat is niet het geval als je je paard aanbiedt bij kadaververwerker Rendac. In die situatie dien je zelf je paard af te melden bij de instantie die het paspoort heeft uitgegeven (het stamboek of de sportorganisatie). Dit doe je door het paspoort op te sturen met de boodschap dat je paard is overleden. Je mag het paspoort dus niet houden als aandenken aan je paard! Reden hiervoor is dat men wil voorkomen dat er na diefstal fraude mee gepleegd wordt. Net als bij je eigen paspoort kan je het document op verzoek wel geperforeerd terugkrijgen van de uitgevende instantie.

Database

Op dit moment wordt er gewerkt aan een centrale database, die via het internet raadpleegbaar is. In deze database worden de paarden geregistreerd en wordt per paard vermeld of het paard geschikt is voor de slacht voor humane consumptie.

Wat kost een eigen paard?

Kosten eigen paard www.PaardenOppasService.nlHet is een hele stap om je eigen paard te kopen. Niet alleen qua verantwoordelijkheid en tijdsinvestering, maar ook qua financiële investering. Naast de aanschaf van het paard en het tuig, wat bij elkaar toch al snel enkele duizenden euro’s kost, zijn er de maandelijks terugkerende kosten van de stalling en het onderhoud. Stalling kost je gemiddeld 250 euro en als je wekelijks lest ben je per maand rond de 100 euro kwijt: Een gemiddelde groepsles op een manege kost € 15,- per uur, een privéles kost gemiddeld € 40,- per uur. Als je ervoor kiest wedstrijden te rijden komen de kosten van een startkaart en inschrijfkosten per proef daar nog overheen.
De hoefsmid moet eens in de twee maanden komen en die rekening bedraagt om en nabij de € 75,-. Daarnaast heb je nog kosten aan gebitsverzorging, wormenkuren, inentingen en evt. dierenartskosten. Het is verstandig om een potje van een paar duizend euro achter de hand te hebben voor als er iets met je paard mocht gebeuren. Als je paard moet worden opgenomen in de paardenkliniek, dan kost je dat al gauw minimaal € 1500,-.

Er zijn verschillende soorten verzekeringen die je kunt afsluiten om je tegen dit soort kosten te verzekeren. De kosten daarvan variëren, afhankelijk van hoeveel je wilt verzekeren.

Staat je paard op een pensionstal, dan betaal je meestal een all-in fee van circa 300 euro (stalling, voer, gebruik van bak en stapmolen, verzekering, entingen, ontwormen). Alleen weidegang hoeft slechts 75 euro per maand te kosten, maar aan een luxe volpension kan je zelfs 500 euro per maand kwijt zijn! Bovengenoemde prijzen zijn een indicatie. Prijzen kunnen per regio verschillen.

Weet dus wel waar je aan begint, want het gaat om serieuze bedragen! Hou ook rekening met het feit dat jouw omstandigheden kunnen veranderen: je wil er eigenlijk niet aan denken, maar kan je je nog steeds een paard veroorloven als je je baan verliest, of minder gaat verdienen? Heb je genoeg geld, ook voor onvoorziene omstandigheden en heb je een leuk paard op het oog? Laat het paard dan voordat je hem koopt zeker keuren door een dierenarts. Het is verstandig om een keuring met foto’s te laten doen. Dit kost wel meer dan een klinische keuring (circa 400 euro in plaats van 150), maar op de foto’s kan een dierenarts zien of er sprake is van gebreken aan de benen, veroorzaakt door bijvoorbeeld artrose of ocd. Meestal betaalt de koper de kosten voor de keuring, maar soms wil de verkoper ook wel meebetalen. Een punt van onderhandeling! Een koopcontract kan je gratis downloaden van het internet. Essentieel in het contract is de clausule over verborgen gebreken zoals kreupelheid, bepaalde karaktereigenschappen en stalgebreken. Mocht je na de koop dit soort zaken constateren, dan is de verkoper verplicht om het paard terug te nemen.

Als je paard aan huis staat, dan zitten de kosten voor het land en de stallen inbegrepen in je hypotheek of huursom: die is maandelijks natuurlijk hoger dan wanneer je geen wei en stallen erbij hebt. De kosten die je kwijt bent aan voeding zijn afhankelijk van het soort paard dat je hebt: een shetlander kost je misschien 30 euro per maand, terwijl een sportpaard je wel 200 euro aan voeding kan kosten.
De paardentandarts kijkt voor  rond de € 15,-/ € 20,- het gebit van je paard na en geeft voor gemiddeld 55 euro een basisbehandeling.
Je zal jouw paard af en toe moeten ontwormen en dat kost gemiddeld € 15,- per spuit (grote paarden hebben mogelijk 2 spuiten per keer nodig). Vroeger werd paardenhouders aangeraden om hun paard iedere twee maanden een wormenkuur te geven. Dat is echter achterhaald. Het is beter om regelmatig mestonderzoek te doen en op basis daarvan zo nodig je paard te ontwormen. Check af en toe bij het uitmesten de vijgen en laat de mest minstens drie keer per jaar testen. Daarnaast is het belangrijk om een goed weidemanagement toe te passen. Op deze manier zal je minder vaak wormenkuren hoeven te geven. Omdat je paard minder medicatie binnenkrijgt, is de kans op resistentie kleiner én je bespaart er kosten mee!

Je zal gemiddeld 2 uur per dag bezig zijn met je paard en dat iedere dag! Natuurlijk wil je ook weleens met vakantie of een dagje weg. Wie zorgt er dan voor je paard? Dan kan je gelukkig een beroep doen op de Paarden Oppas Service!

Met vakantie? Paarden Oppas Service voor je paard!

Zoethout, je moet ervan houden, hebt het nodig of allebei

Vroeger kocht ik weleens een stokje zoethout bij de snoepwinkel. Dat deden kinderen die in de jaren zestig (of eerder) geboren werden. Heb jij dat ook gedaan? Wist je dat het stokje niet aan een boom groeit, maar een deel van de wortel van de zoethoutstruik is? Je moest echter flink zuigen en kauwen voor je de zoetstof echt kon proeven en in de jaren 70 verving de snoepindustrie het zoethout door snoep wat makkelijker te eten was. Het sap uit de wortel wordt echter nog steeds gebruikt als grondstof voor drop.

Je moet ervan houden, van die smaak. Dat, of je vindt het vies. Er zit niets tussenin. Vond jij zoethout lekker of vond je het smerig?
Als je het eenmaal geproefd hebt, zal je daar een uitgesproken mening over hebben. Maar wist je ook dat zoethout een heilzame werking heeft? Zoethout heeft namelijk een verzachtende werking op de keel, slijmvliezen en luchtwegen. Het ondersteunt het herstel bij een lekkende darm of andere spijsverteringsproblemen, bijnieruitputting en chronische vermoeidheid. Zoethoutextract stimuleert de afgifte van het enzym secretine, wat zorgt voor de bescherming en heropbouw van het maag- darmslijmvlies. Je kunt op een stokje kauwen, of je trekt er thee van. Er zijn ook tabletten verkrijgbaar met zoethoutextract.

Maar waarom verschijnt dit artikel op de pagina van de Paarden Oppas Service? Omdat zoethout ook wordt ingezet om paarden te genezen van verschillende kwalen. Het is een natuurlijke remedie, net als wilg.

Zoethout bevordert de eetlust en helpt tegen misselijkheid. Dus als je paard hoest en niet goed eet, kan je zoethout geven. Je kunt het in poedervorm kopen, en dan kan je het zo over het eten doen. Het mooie van zoethout is dat het helpt om slijm los te maken, zonder dat het het hoesten onderdrukt. Dus je paard kan dan het opgeloste slijm gewoon ophoesten (want dat moet hij toch kwijt!). Het werkt ook krampwerend op de bronchiën, waardoor je paard niet in een kramphoest terecht komt. Prettig. Daarnaast is het ontstekingsremmend en antibacterieel.

Eerder schreven we over paarden die maagzweren krijgen. Dit fenomeen komt vaker voor dan je zou denken en we merken het niet altijd dat een paard een maagzweer heeft. Zoethout werkt dodend op de bacterie die maagzweren veroorzaakt, en aangezien voorkomen beter is dan genezen, zou ik zeggen: geef je paard zoethoutpoeder! Ook als je paard last heeft van maagzuur, of als je paard een geïrriteerde slokdarm heeft, kan je zoethout geven om de slijmvliezen van de luchtwegen en de slokdarm te verzachten.

En als je paard moeite heeft met de bittere smaak van andere supplementen die hij toch moet hebben, kan zoethoutpoeder een oplossing zijn, aangezien de zoete smaak zal overheersen. Het verzacht geïrriteerde slijmvliezen van de luchtwegen waardoor het kan worden gebruikt tegen hoesten.

Waarschuwing: zoethout verhoogt de bloeddruk, dus als je paard al een hoge bloeddruk heeft (bijvoorbeeld als je merrie drachtig is), kan je het beter niet geven. Heeft je paard een lage bloeddruk, dan is het juist goed om zoethout te geven!

Gezonde tussendoortjes voor je paard

Soms wil je je paard weleens trakteren op iets lekkers tussendoor, ook al krijgt hij wellicht alle bouwstoffen die hij nodig heeft uit het uitgebalanceerde voer wat jij hem geeft. Dan geef je hem bijvoorbeeld een wortel, een appel of een pepermuntje (sommige paarden zijn daar gek op!). Niet ieder paard reageert echter goed op dit soort tussendoortjes. De maag en darmen van mensen kunnen veel meer hebben dan die van paarden: voor het verteringssysteem van een paard is het niet goed om veel afwisseling te hebben in het eten. Dus biedt slechts af en toe iets anders aan, naast het gebruikelijke voer wat je je paard geeft.

De universiteit van Southampton heeft onderzoek gedaan naar wat paarden nou echt lekker vinden. Ze deden dit door telkens één van 15 verschillende smaken door het voer van de proefpaarden te mengen en te kijken hoe zij daarop reageerden. Wat denk je? Wortel op 1? Nee! Banaan kwam voor de paarden op de eerste plaats en de wortel zat niet eens in de top 5! Geef jouw paard maar eens een banaan en kijk hoe hij erop reageert! Smaken verschillen, dus we willen je een lijstje geven van groente – en fruitsoorten die gezond zijn voor je paard, zodat je zelf kunt gaan kijken wat jouw paard nou echt lekker vindt! Maar let op: net zoals bij mensen kunnen sommige paarden ergens allergisch voor zijn. Introduceer nieuwe dingen altijd met mate en blijf opletten hoe je paard reageert.

Paardveilige fruitsoorten:
• Abrikozen (zonder pit)
• Appels (zonder klokhuis)
• Aardbeien, bosbessen en frambozen
• BananenGezonde tussendoortjes - de Paarden Oppas Service adviseert
• Watermeloen of Cantaloupe (wel zonder schil en pitjes geven!)
• Druiven
• Rozijnen
• Mango’s
• Sinaasappels
• Perziken
• Peren
• Ananassen
• Pruimen
• Pompoen

De zaadjes van een appel bevatten de giftige stof arsenicum, dus die kan je beter niet geven. Bovendien zou een paard kunnen stikken in het klokhuis. Je kunt je paard het beste appelschijfjes geven. Hetzelfde geldt voor abrikozen: geef ze de vrucht zonder pit en biedt ze aan in schijfjes.
Geef niet teveel fruit: het moet een tussendoortje blijven wat je maar af en toe geeft. Teveel kan schadelijk zijn, in het bijzonder voor paarden die gevoelig zijn voor zomerexceem of hoefbevangenheid.

Paardveilige groentesoorten
Wortels zijn goed, sla, selderij en sperciebonen of peultjes mag ook, maar geef je paard geen uien, broccoli, kool/bloemkool of spruitjes. De tomatenplant behoort tot de nachtschadefamilie, die niet goed is voor paarden. Maar de tomaat zelf mag weer wel. Ook de avocado behoeft enige uitleg: de vrucht zelf is paardveilig, maar de schil, pit en bladeren zijn giftig.
Gekookte of rauwe groente maakt ook nog uit: af en toe een gekookte aardappel kan geen kwaad, maar geef je paard nooit rauwe aardappelen.
Snij wortels in de lengte, niet in de breedte, om slokdarmverstopping te voorkomen.

Ook hier geldt weer: niet teveel! Te veel prei of knoflook kan leiden tot diarree, koorts en zelfs nierontsteking, bloedarmoede of ontstekingen in het maag-darmstelsel.

Paarden die wat te zwaar zijn, kan je beter geen fruit geven, want daar zitten toch weer suikers in (dat geldt ook voor appels en wortels!). Je zou hen bijvoorbeeld wel wat appelschillen kunnen geven.

Wil je het speciaal maken? Biedt dan een aantal verschillende groente- en fruitsoorten aan in een mix. Je kunt er een vrolijke fruitsalade van maken, waar je eventueel nog wat muesli doorheen kunt doen. Of je pureert het eens, voor de verandering! Je kunt je paard ook laten ‘koekhappen’ naar het fruit en de groente, door het aan een touw te rijgen en op te hangen in de stal. In de wei kan je de slinger aan de takken van een boom hangen!

Heb je een paard op leeftijd, pas dan op voor verstikkingsgevaar, want zij kunnen vaak niet meer zo goed meer kauwen. Geef ze kleinere stukjes of gewelde vruchten. Appelmoes valt bij de senioren zeer in de smaak. Zorg dan wel dat je de appels zelf pureert, en niet de appelmoes uit de pot geeft, aangezien daar over het algemeen veel suiker aan is toegevoegd.

Nogmaals: introduceer nieuwe dingen altijd met mate en blijf opletten hoe je paard reageert!

Rotstraal: hoe je het kunt voorkomen en genezen

Rotstraal, wat is het en wat doe je ertegen?

Rotstraal wordt ook wel hoefrotonsteking genoemd en het ontstaat door een bacteriële infectie in de straalgroeves. De infectie eet als het ware de straal weg en er kan stinkend, grijs vocht uit de groeves komen. Het hoorn wordt zacht en donker van kleur, terwijl een gezonde straal bij witte hoeven gelig is en bij donkere hoeven grijs. Als je ziet dat er vocht uit de hoeven komt (misschien ruik je de ontsteking eerder dan je hem ziet!), is het zaak om er zo snel mogelijk een hoefsmid bij te laten komen, want zonder behandeling kan rotstraal leiden tot kreupelheid en zelfs tot hoefkanker! De hoefsmid zal de rotte delen wegsnijden en doordat er dan lucht bij komt, zullen de bacteriën afsterven. Een hoefsmid die natuurlijk bekapt is aan te raden: de straalgroeven worden door hem/haar veel breder gezet, waardoor de zuurstof bij de kern kan komen. Hij  kan ook een gaatje boren in de hoef, waar je dan als nabehandeling kopersulfaat (koperzout van zwavelzuur) of betadine in kunt spuiten.

Zelf kan je jouw paard met de geïnfecteerde hoef in een sodabadje zetten en daarna wat jodium op de besmette delen doen. De sodaoplossing (8 handjes soda opgelost in 10 liter water) kan je ook met een spons Duo Protection Hoevenvet te koop bij de Paarden Oppas Serviceaanbrengen, of je giet het in een spuitbus, zodat je het op de straal kunt spuiten. Na het bekappen kan je de staalgroeven 2 à 3 keer per week insmeren met Hoevenvet van Duo Protection. Dit voedt en beschermt, zonder af te sluiten. Sowieso goed om regelmatig te gebruiken voor het onderhoud van de hoeven van je paard, om problemen te voorkomen. Duo Protection is onderzocht door onderzoeksinstituut TNO en het is onomstotelijk bewezen dat Duo Protection de hoeven verbetert, onderhoudt en sterker maakt. Voor de nabehandeling van hoefrot kan je ook Egyptische zalf en Dry Feet van Cavalor gebruiken, maar wij raden Hoevenvet van Duo Protection aan.

Medical Honey van MediHoney nu te koop bij de Paarden Oppas ServiceEen ander middel wat effectief is bij rotstraal is Medical Honey. Dit product van MEDIHONEY® is, net als het bovengenoemde hoevenvet, te koop in de Shop van de Paarden Oppas Service. Medical Honey is samengesteld uit 100% gereinigde en gesteriliseerde Manuka honing. MEDIHONEY® antibacteriële honing is vrij dun en vloeibaar en daardoor uitermate geschikt voor diepere wonden, of voor het bereiken van diepe groeven zoals bij rotstraal. De honing is eenvoudig aan te brengen en laat zich gemakkelijk wegspoelen tijdens verbandwisselingen.

Hoefrotontsteking kan ontstaan als je paard langere tijd op een natte bodem staat, waardoor de hoef week wordt en daarmee vatbaar voor een bacteriële infectie. Op het land kan dit ook gebeuren als je paard langdurig op nat gras staat, of op een wei met veel modder.

Voorkomen is beter dan genezen!
Haal daarom regelmatig de natte plekken uit de stal en strooi goed op met een dikke laag stro. Eventueel kan je ook houtsnippers of vlas gebruiken: dat absorbeert de urine van je paard goed. Maak de hoeven van je paard iedere dag goed schoon en zorg dat ze droog zijn. Laat de hoeven regelmatig bekappen en zorg voor een goede schuilstal op het land, zodat je paard niet te lang in de nattigheid hoeft te staan.

Wist je dat zeewater ook heel goed is voor de hoeven? En een strandrit is geen straf! Het zout zuivert en ontsmet. Maar let op: de Nederlandse stranden worden regelmatig opgespoten en dan is het gevaarlijk om een strandrit te maken, in verband met drijfzand. Meestal staan er dan  waarschuwingsborden, maar niet altijd, dus het is zaak zelf in de gaten te houden wanneer het strand wordt opgespoten. Opspuiten doet de Rijkswaterstaat om het strand te behouden: door de wind en de stroming verdwijnt er veel zand in de zee en dat wordt van tijd tot tijd opgezogen en weer op het strand gespoten.

Hier lees je wanneer er waar kustonderhoud gedaan wordt: klik hier.