Paarden in de winter

Wat kan jij extra doen voor je paard in de winter?

Wist je dat een paard per dag 2% van zijn lichaamsgewicht in droge stof (ruwvoer) nodig heeft om in zijn basisbehoefte aan vezels en voedingsstoffen te voorzien? Per 100 kilo lichaamsgewicht komt dat op 1,5 tot 2 kilo hooi of gras per dag. Stel: je hebt een paard van 600 kilo. Dan is de berekening als volgt: (600 kg / 100) * 2 = 12 kg droge stof. Hooi bevat ca. 84% droge stof: (12/84)* 100 = 14 kg hooi per dag. Gras bevat veel minder droge stof, omdat er meer water in zit. Reken op een voedselbehoefte van 30 – 45 kg vers gras (80% water) of 7,5 – 12 kg hooi (20% water). Natuurlijk praten we hier over een gemiddelde: sommige paarden hebben minder dan 2% van hun lichaamsgewicht nodig in voedsel, terwijl anderen (zoals drachtige merries, sportpaarden, dekhengsten en oudere paarden) wel 3% van hun lichaamsgewicht nodig hebben in voedsel. In de winter heeft je paard meer ruwvoer nodig om warm te kunnen blijven.

Bij het bepalen van de hoeveelheid die je paard nodig heeft, dien je rekening te houden met de conditie van het paard en hoeveel er fysiek van hem verwacht wordt. Je kunt dit het beste in overleg met je dierenarts bepalen. Geef je jouw paard kuilgras, dan heeft hij meer nodig om in de basisbehoefte aan voedingswaarden te voorzien, want kuilgras bevat meer water dan hooi (hooi bevat 84% droge stof en kuilgras 57 – 65%). Geef niet te veel krachtvoer als je paard niet veel hoeft te doen, want het krachtvoer bevat snel verteerbare suikers en die kunnen dan gaan ophopen in de spieren (spierverzuring).Paarden in de winter

Weet je niet hoe zwaar je paard is? Je kunt dit bij benadering uitrekenen door de borstomvang van je paard te meten (vanaf de schoft onder de buik door en weer tot de schoft) en dit te vermenigvuldigen met 4.3. Dit getal plus de schofthoogte in centimeters maal 3 en dat minus 785. Ter indicatie: een shetlander weegt tussen de 200 en de 250 kilo, een Welsh pony tussen de 200 en de 330, een Fjord en een Arabier wegen beiden tussen de 400 en de 500, en een Tinker tussen de 500 en de 800 kilo.

Natuurlijk is het belangrijk dat je jouw paard daarnaast voldoende water aanbiedt, want het eten van grote hoeveelheden hooi kan harde ontlasting veroorzaken. Zorg dat je paard een zout- of mineralenblok heeft – het likken aan het blok stimuleert de waterbehoefte. Let op dat je waterleidingen niet bevriezen, en dat het water wat in emmers staat niet bevriest. Zet de emmers of speciebakken in een bedje van stro, zodat ze niet direct in contact staan met de koude grond. In de winter vinden paarden het lekker om lauw water te drinken: daar doe je ze echt een plezier mee! Sowieso is het slim om de bakken buiten aan te vullen met warm water, zodat het eventuele ijs erin ontdooit en het water minder snel bevriest. Er zijn ook speciale anti-vries drinkbakken te koop, maar daar betaal je al snel 400-500 euro voor. Wat het bevriezen van het water in de bakken buiten tegen kan gaan, is een bal erin – door de beweging van de bal zal het water iets minder snel bevriezen.

Zijn de dekens die je paard buiten draagt nog steeds waterdicht? Zo niet, dan kan je ze zelf weer waterdicht maken. Wil je weten hoe? Klik hier (hier lees je ook hoe je gescheurde dekens in een handomdraai zelf kan herstellen!). Is je deken niet waterdicht, dan zal deze op den duur verzadigd raken en onder een natte deken krijgt je paard het natuurlijk koud! Voorkom striemen door je paard een goed passende deken te geven. Zorg dat de riemen niet los kunnen raken: dit kan gevaarlijk zijn. Je paard kan erover struikelen of erin verstrikt raken.

Zorg ervoor dat de kou van het bit af is, voordat je het aanbiedt aan je paard. Je paard zal je dankbaar zijn! Als je paard bezweet is na het rijden, droog hem dan af met een handdoek en doe hem een deken op. Veel paarden krijgen in de winter te weinig beweging. Wist je dat een paard vier uur per dag moet bewegen, verdeeld over verschillende momenten per dag? Blijf met je paard rijden of longeer hem. De frisse winterlucht is goed voor zijn longen: dit kan hoesten voorkomen. Ondertussen kan de stal lekker luchten: zet de boel maar even open! Indien je paard niet op het land kan, ga dan met hem lopen op het erf of buiten: stappen op een harde bodem versterkt de pezen en banden in zijn benen. Ga je op de openbare weg met je paard, zorg dan dat jullie beiden goed verlicht zijn op die donkere winterdagen!

HoefverzorgingHet is altijd belangrijk om goed te zorgen voor de hoeven van je paard, maar helemaal als je land modderig is: je wilt niet dat je paard een schimmelinfectie oploopt! Als je paard minder beweegt en op een natte wei staat, is de kans op rotstraal groter. Krab de hoeven dagelijks goed uit, laat regelmatig het ongezonde hoorn wegsnijden en geef je paard genoeg beweging, zodat ook de hoeven goed doorbloed blijven. Wist je dat hoeven in het teengedeelte meer groeien dan in de verzenen, waardoor je op den duur een standverandering kan krijgen van de ondervoet? Ook al groeien de hoeven in de winter minder snel, toch is het zaak om ze zeker iedere twee maanden te laten bekappen.

Bomen in de wei kunnen enige bescherming geven tegen de elementen, maar zorg ook voor een schuilstal. Maak de schuilstal groot genoeg voor het aantal paarden wat er op de wei loopt. Er moet genoeg ruimte zijn voor de paarden die lager in de rangorde staan en die om die reden niet zo dichtbij de andere paarden staan.

Zorg dat je land niet zó modderig wordt dat je paard kan uitglijden of zelfs vastgezogen kan worden in de modder. Let er ook op dat je paard geen stukjes ijs onder zijn hoeven heeft zitten. Hierdoor kan je paard onregelmatig gaan lopen en dat is uiteraard slecht voor de spieren en pezen. Ligt er ijs op je paddock, strooi daar dan wat zand, om te voorkomen dat je paard uitglijdt.

De Paarden Oppas Service wenst je veilige, fijne feestdagen toe! Geniet ervan!

De Paarden Oppas Service onderzoekt… PRE’s!

De PRE is een Spaans paard: PRE staat voor Pura Raza Española, oftewel het ‘zuivere Spaanse ras’. De huidige rasstandaard werd al in de zestiende eeuw in Andalusië opgesteld door koning Philips II . Hij wilde een mooi, nobel en betrouwbaar gebruikspaard fokken. Het PRE stamboek werd pas in 1969 opgericht. De PRE is een barokpaard: in de late middeleeuwen werd met dit soort paarden aan het Spaanse hof de klassieke rijkunst beoefend. Het barokpaard is een warmbloedpaard, maar verschilt van modernere warmbloedtypes door een niet al te grote stokmaat, een kortere rug en rondere vormen. Wist je dat het Friese paard ook tot de barokpaarden behoort? Dit ras is namelijk ontstaan door kruising met Spaanse paarden tijdens de Spaanse overheersing. Barokpaarden worden o.a. gebruikt in de moderne dressuursport en voor het hogeschoolrijden. De PRE heeft een groot uithoudingsvermogen, is een doorzetter en hij heeft een koel hoofd, wat hem ook heel geschikt maakt voor het mennen. Zijn evenwichtige, loyale karakter maakt hem ook een heerlijk recreatiepaard.

Vóór de opkomst van de volbloedrassen werd de Andalusiër gezien als het edelste paard ter wereld. Recent genetisch onderzoek heeft uitgewezen dat de Andalusiër, afkomstig uit het zuiden van Spanje, en verwante rassen sterk zijn beïnvloed door de Berber (een Noord-Afrikaans woestijnpaard). Elke PRE is een Andalusiër, maar een Andalusiër is niet altijd een PRE. Een Andalusiër is een paard waarvan beide ouders zijn opgenomen in het PRE stamboek, maar niet goedgekeurd voor de fokkerij. Een Cruzado is paard waarvan één van de ouders een voor de fokkerij goedgekeurde PRE is.

De PRE heeft een gespierde borst en hals, met vaak prachtige lange, golvende manen. Ook de staart is vol en weelderig. Zijn gangen zijn vloeiend en vol impuls (hij trekt zijn knieën hoog op) en door de gespierde achterhand zijn de meeste PRE’s heel goed in het verzamelen. Het paard is zeer wendbaar en is niet alleen door zijn gangen een zeer comfortabel paard om te rijden: zijn nobele karakter en vertrouwen in zijn berijder maakt dat hij een zeer fijne compagnon is om mee te werken. Het zijn prachtige, werkwillige paarden, die zich makkelijk aanpassen door hun veerkracht en levendigheid. Het karakter is zo zachtaardig dat de hengsten in Spanje bijna nooit gecastreerd worden. De PRE is een sterk en sober paard met fijn gebouwde maar harde benen. Dat maakt hem voor vele doeleinden zeer geschikt. Vroeger waren ze populaire oorlogspaarden en veel staatshoofden lieten zich afbeelden op de rug van hun stoere strijdros. Een mooi voorbeeld daarvan is het standbeeld van Koning Karel I op Trafalgar Square in Londen. De moedige, wendbare Spaanse paarden werden ook vaak ingezet bij de stierengevechten. Tegenwoordig worden ze vaak gebruikt in de Westernsport, in de dressuur en ook wel in de springsport.

Er zijn meer PRE schimmels dan andere kleuren, want vroeger dacht men dat de kleur van het paard het karakter bepaalde en de schimmelkleur stond voor de juiste balans in moed, werkwilligheid, betrouwbaarheid en temperament. Men dacht dat voskleurige paarden temperamentvoller (vuriger) waren, en daardoor was deze kleur minder gewild. Pas sinds 2002 zijn andere kleuren dan schimmels toegestaan in het stamboek, waardoor er langzaam een grotere verscheidenheid aan kleuren ontstaat binnen dit ras.

De PAARDEN OPPAS SERVICE interviewde Linda van Belkum uit Lieren, bij Apeldoorn. Linda is eigenaar van Finca Linda, een stoeterij met barokpaarden, waaronder Knabstruppers (zoals het paard van Pippi Langkous) en PRE’s. Zie www.fincalinda.nl.

Het eerste paard wat Linda aanschafte (ruim 20 jaar geleden), was een Knabstrupper hengst (een Deens barokpaard), en door hem werd haar liefde voor het barokpaard alleen maar sterker. Barokke paarden staan bekend om hun zeer goede karakter met bijbehorende expressie, maar dit bleek in de praktijk ook echt bijzonder te zijn. Van jongs af aan had Linda al een fascinatie voor het barokpaard, en bovenaan haar verlanglijstje stonden altijd de PRE’s (Pura Raza Española). Reizend door Spanje, kwam Linda negen jaar geleden de Andalusische zwarte hengst Manchego II tegen. Zij haalde hem naar Nederland en ging met hem fokken. Daarna werd het paardenbestand snel uitgebreid.

Op je website geef je aan dat je altijd al gefascineerd was door het barokpaard, en dat de PRE bovenaan je lijstje stond. Toch was je eerste paard een Knabstrupper.
Hoe kwam dat? Zoals velen, ben ik in de KWPN-ers begonnen, en de Knabstrupper kwam op mijn pad. Acht jaar geleden kwam ik een Andalusisch paard tegen, en ik was meteen verkocht!

Was het puur het uiterlijk, wat jou in de eerste instantie aantrok tot de PRE? Nee, het was het karakter en de uitstraling. Ze zijn meer mensgericht.

De Fries is ook een barokpaard – waarom koos je ervoor om met Spaanse paarden te gaan werken, in plaats van met Friezen? Ik heb vroeger veel met Friezen gewerkt. Dit ras trok me niet zo, want er zitten ook veel types tussen die niet zo werkwillend zijn. De oude, zwaardere types, vind ik mooier dan het verfijnde type wat nu populair is. Bovendien is dat oude type ook werkwillend. Tegenwoordig zijn ze lichter gebouwd en is de werkwillendheid niet in alle paarden aanwezig.

Lusitano's bij de Paarden Oppas ServiceVanuit de geschiedenis zijn er meer schimmels dan anderskleurige PRE’s – heb jij alleen schimmels, of ook andere kleuren? Ik heb veel bruine paarden, een aantal grijze, een vos en natuurlijk de zwarte hengst. Niet alleen is er nu meer variatie in kleuren, maar ook in de grootte van de paarden. Vroeger hadden de PRE’s een schofthoogte van 1.60 cm. Tegenwoordig worden de paarden bewust wat groter gefokt in verband met de lengte van de Europeanen.

Heb je enig idee hoeveel PRE’s er zijn in NL? Er zijn 850 geregistreerde PRE’s in Nederland, en circa 400 – 500 ongeregistreerde.

Wat maakt het karakter van dit paard zo uniek? De PRE is heel zacht van karakter en zoekt de mensen echt op. Het zijn over het algemeen rustige paarden en ze zijn heel eenkennig. Voor hun eigenaar doen ze alles, maar als je er een ander op zet, kan het zijn dat het paard helemaal niet mee wil werken. Ik heb het meegemaakt dat iemand anders op mijn paard een wedstrijd ging rijden en het paard vertikte te doen wat zijn berijder vroeg, totdat ik erbij kwam: zolang ik op een paar meter afstand bleef, ging het goed, anders weigerde het paard.

Past de PRE bij iedere paardenhouder, of is hij voor sommige mensen niet zo geschikt (en waarom dan niet)? Bij iedereen, alleen je moet het wel zelf willen. Als je fervent IJslanderfan bent, dan lukt dat waarschijnlijk niet, omdat je dan zo gefocust bent op je eigen ras. KWPN-er eigenaren stappen nu steeds vaker heel bewust over op PRE’s vanwege hun goeie karakter.

Voor welke takken van sport is dit ras geschikt? PRE’s zijn heel veelzijdig inzetbaar, bijv. dressuur, mennen, springen (de grotere, langere paarden nu wel, vroeger waren die korte paarden niet zo geschikt voor springen). De Spaanse paarden werden gefokt op wendbaarheid, omdat ze in Spanje veel gebruikt werden voor het verplaatsen/hoeden van vee.

De Vereniging van het Andalusische Paard promoot het ras, omdat ze willen dat meer mensen dit mooie ras ontdekken. Ben je daar blij mee, of brengt dit ook het risico met zich mee dat de PRE een modepaard wordt, waar misschien niet iedereen mee om kan gaan? Nee ik ben niet bang dat het een modepaard wordt, want het fokbeleid van Spanje is heel streng, veel strenger dan bij andere rassen. Dus daardoor is er weinig kans op verzwakking van de rasstandaard. Bovendien is de aanschafprijs relatief hoog, waardoor niet iedereen zich een Andalusiër kan veroorloven. Op dit moment heb ik heel veel paarden staan, waardoor de keuze voor de paardenhouder niet alleen groot is, maar ik een aantal paarden tegen een voor de koper interessante prijs kan aanbieden.
Interesse? Neem contact op met www.fincalinda.nl.

Paardendekens weer heel en waterdicht maken

Het gebeurde ons tijdens onze vorige paardenoppasopdracht: de paarden stonden buiten met dekens om en het begon te plenzen. Gelukkig hadden we ze waterdichte dekens op gedaan, dus we lieten ze gewoon buiten. Maar toen het toch wel erg lang hard doorregende, besloten we ze binnen te halen. En wat bleek: de waterdichte dekens waren helemaal niet meer waterdicht!

Daar zit niemand op te wachten, want je wilt je paarden de bescherming geven die de dekens beloven. Wat doe je dan? Nieuwe dekens kopen? Die dingen zijn behoorlijk duur. Gelukkig is er een andere optie: je kunt de dekens namelijk opnieuw waterdicht maken.

De Paarden Oppas Service informeert over waterdicht maken paardendekensHoe? Door bij een kampeerwinkel of doe-het-zelf zaak een impregneermiddel te kopen wat gebruikt wordt om tenten waterdicht te maken. Bijvoorbeeld van Anchor Extra of Ultramar. Als de zaak een huismiddel heeft, kan je hier uiteraard ook voor kiezen. Een goede ruitersportzaak wil zo’n impregneermiddel ook nog wel eens verkopen. Goedkoper is het om het bij de Action te halen: daar betaal je nog geen anderhalve euro voor een busje. Deze middelen zijn verkrijgbaar in de vorm van een shampoo of een spray. Het makkelijkste in gebruik zijn de sprays. Laat je deken eerst wassen/was hem zelf. Hang je paardendeken dan over een hek of een paardendekenrek of – beugel. Als het waait, zorg dan dat je de wind in de rug hebt, want jij wilt die spray natuurlijk niet in je gezicht krijgen. Uit voorzorg kan je het beste een mond-neuskapje opzetten en wegwerphandschoenen dragen. Lees, voor je gaat sprayen, goed de gebruiksaanwijzing. Laat de deken na het sprayen minstens 24 uur drogen. Afhankelijk van het product dat je gebruikt, doe je dat binnen of buiten: sommige sprays waarschuwen dat je de behandelde producten niet in de zon moet laten drogen.De test om te zien of je deken waterdicht is

Als de deken eenmaal droog is, doe je een test: je gooit er wat water op om te kijken of de druppels erop blijven liggen/eraf glijden, of door de stof heen dringen. Als het water er toch nog doorheen gaat, betekent dat simpelweg dat een tweede behandeling nodig is. Wacht 24 uur voordat je de tweede behandeling geeft. Op de foto rechts zie je dat de druppels echt op de deken blijven liggen, en er niet intrekken. Deze deken heeft geen tweede behandeling nodig!

Zo kan je paardendeken nog zeker een jaartje mee!

 

Nog een tip: gescheurde dekens kan je makkelijk repareren door middel van een reparatiedoek of strijklapje. Deze zijn verkrijgbaar bij V & D (afdeling fournituren) of de HEMA. Tijdens één van onze oppasopdrachten beet het ene paard de deken van het andere paard kapot en toen hebben we dit snel gemaakt door zo’n strijklapje te gebruiken. De paardenhouder in kwestie had tot op dat moment dekens altijd zelf genaaid als ze gescheurd waren, maar sinds ze dit ontdekt heeft, gebruikt ze niets anders dan deze reparatiedoeken!

Zo gaan paardendekens langer mee, en dat scheelt weer in de portemonnee!

Deel dit bericht om ook andere paardenhouders hierop te attenderen!

Spinnenwebben in je stal gevaarlijk?

Spinnenwebben in je stal zijn gevaarlijkHeb jij veel spinnenwebben in jouw stal? Wat doe jij ermee? Laat je ze lekker zitten, zodat de spinnen weer wat vliegen kunnen opruimen? Niet doen, want spinnenwebben kunnen veel kwaad aanrichten!

Je weet vast wel dat stof brandgevaar kan opleveren, maar wist je ook dat spinnenwebben het vuur geleiden? Door stof of door fijn houtzaagsel wat je misschien gebruikt als bodembedekking, kan, in combinatie met een lichtbron, brand ontstaan. Soms worden er bouwlampen gebruikt in stallen en die lampen worden na een tijdje heel heet. Als daar stof omheen dwarrelt, of er zitten spinnenwebben omheen, dan kan er zomaar een stofexplosie plaatsvinden.

Een stofexplosie is een explosieve verbranding van stof, met zuurstof uit de lucht. Wanneer stof en lucht in een bepaalde verhouding aanwezig zijn en er een ontstekingsbron aanwezig is, bijvoorbeeld in de vorm van een statische ontlading, kan een explosie plaatsvinden. Een stofexplosie lijkt op een gasexplosie, maar is vaak veel krachtiger. Dit heeft in het bijzonder te maken met het optreden van secundaire stofexplosies. De primaire veelal wat lichtere stofexplosie, wervelt ander stof op tot een nieuwe, explosieve stofwolk. De secundaire stofexplosies kunnen zo met hoge snelheid door de hele stal razen. Spinnenwebben geleiden het vuur horizontaal van de ene box naar de andere en wanneer ze naar beneden vallen, nemen ze ook weer stof en strootjes mee en dit alles verplaatst het vuur ook nog eens verticaal (van boven naar beneden).

Om brand te voorkomen en beperken is het dus belangrijk om de spinnenwebben in je stal te verwijderen. Dit kan je doen met een stofzuiger of een bezem. Nadeel van de bezem is dat je kans hebt dat de spinnenwebben naar beneden vallen. Je kunt stofnesten voorkomen door de spullen die je niet zo vaak nodig hebt, op te slaan in afsluitbare kasten. De verzorgers van de Paarden Oppas Service komen bij veel paardenhouders en te vaak zien we nog dat mensen bijvoorbeeld allerlei potjes en borstels bovenop kasten leggen. Dat is vragen om stofnesten! Preventie begint bij een opgeruimde omgeving. Ook komen we nogal eens ondeugdelijke elektrische installaties/verlichting tegen. De bedrading van lampen is soms beschadigd en ook worden er weleens kabelhaspels gebruikt in de stallen, waarbij de haspels niet helemaal uitgerold zijn. Wanneer de kabel warm wordt, kan deze kortsluiting veroorzaken, doordat de kabel langzaam smelt. Rol de haspels altijd helemaal af! Dit geldt met name voor de hobbyhaspels van 5 – 10 meter.

Verder is het belangrijk dat je de stal regelmatig veegt, want hooi en stro geleidt brand natuurlijk als de beste! Plaats rookmelders in je stal, die in verbinding staan met een alarmcentrale. Heb je stallen aan huis, dan kan je de rookmelders in je stal zelfs koppelen aan die in je huis, door middel van het Verisure systeem. Ontstaat er brand in één van de ruimtes waar een rookmelder is, dan zullen alle rookmelders dat door een spraakmelding aan je doorgeven. Daarnaast word de alarmcentrale automatisch op de hoogte gesteld en ontvang je een sms-je, zodat je weet dat er brand is, ook als je niet thuis bent. Voor meer informatie of het bestellen van een Verisure systeem, klik hier.

Als het even kan, zorg dan dat je stal twee uitgangen heeft, zodat je jezelf en je paard in veiligheid kan brengen als er brand uitbreekt. Leg blusdekens neer en zorg dat je brandblussers hebt hangen die niet over datum zijn! Bekijk de uitleg op de blusapparaten, zodat je weet hoe je ermee om moet gaan. En bovenal: mocht er brand uitbreken, houdt het hoofd koel! Eerste prioriteit is natuurlijk om je paard in veiligheid te brengen: hij is compleet op jou aangewezen.

We hopen dat je nooit brand in je stal zult meemaken, maar neem onze adviezen ter harte, zodat je jezelf nooit hoeft te verwijten dat je niet de juiste voorzorgsmaatregelen hebt genomen!

Golden Gark

Ken je de Golden Gark al?

Golden Gark

De Paarden Oppas Service is fan van de Golden Gark. Ken jij hem al? Het is een ideaal hulpmiddel voor in en om de stal. Je kunt er mee scheppen, zeven en harken. Het is een superhandig hulpmiddel voor het opscheppen van de paardendrollen en het optasten van de mesthoop, maar je kunt er ook heel makkelijk bladeren mee harken en opscheppen. Zelfs op een ondergrond van grind! De steentjes zeef je er namelijk zo uit. Door de opstaande randen valt datgene wat je wilt opscheppen, er niet af. Onze verzorgers werken er graag mee bij het uitmesten van de stallen en de wei!

Nu te koop bij de Paarden Oppas Service in Tilburg. Bestellen of meer info?

Klik hier om de Golden Gark in actie te zien!

Over kastanjes en de Aesculus Hippocastanum

Voor de mensen die veel weten op hippisch gebied, heb ik een vraag: Weet jij wat Aesculus Hippocastanum is?witte paardenkastanje
Aesculus Hippocastanum is een gewichtige naam voor een paardenkastanjeboom! Maar waarom heet de kastanjeboom nou een paardenkastanje? Wat heeft dit met paarden te maken? De Latijnse naam is waarschijnlijk uit het Turks afkomstig en betekent ‘paarden die kastanjes eten’. Als je goed kijkt, zie je op de bladsteel ook een tekening in de vorm van een hoefijzer.

De vrucht van de paardenkastanjeboom werd vroeger veel aan paarden gegeven om ze van de hoest te genezen, en ze werden ook aan drachtige merries gevoerd, zodat die een sterker veulen zouden krijgen – vandaar de naam. Let op: de onrijpe kastanjes, de schors en de bladeren zijn voor paarden wel giftig! Rijpe paardenkastanjes kunnen geen kwaad bij paarden. Ook voor schapen, geiten en varkens is de paardenkastanje eetbaar, maar voor mensen is ze giftig. De zaadjes kunnen echter als geneesmiddel gebruikt worden. In de vorm van een tinctuur kan dit gebruikt worden als krampstillend en pijnstillend middel en het heeft daarnaast een sterke werking op de bloedvaten en aders. Ook helpt het tegen reuma, maag- en darmklachten of borstontsteking. Verder kan er een thee van gebrouwen worden die helpt tegen de hoest. De vruchten bevatten saponine en kunnen daarom in poedervorm of als afkooksel gebruikt worden als wasmiddel of shampoo. In Nederland hebben we de witte en de rode paardenkastanje. De witte paardenkastanje bloeit begin mei, de rode omstreeks half mei. Omdat de boom goed bestand is tegen luchtvervuiling wordt de paardenkastanje veel toegepast in openbaar groen. De tamme kastanje is niet giftig voor mens of dier.

KastanjeBij veel boerderijen kun je aan de zuidzijde een grote paardenkastanje aantreffen. Die boom staat daar niet zomaar. Een kastanjeboom is namelijk de favoriete behuizing van een heks. Wanneer vroeger een boerderij gebouwd werd, dan werd direct naast de boerderij een paardenkastanje geplant. Men dacht dat heksen die over de uitgestrekte heidevelden zwierven, op gezette tijden een toevluchtsoord zochten en geloofde dat je heksen rust kon bieden en gunstig kon stemmen door een kastanjeboom te planten. De heks zou hierin haar intrek nemen en dan de boerderij, de bewoners en het vee met rust laten. Overdag roesten uilen graag in deze boom. Vroeger dacht men vaak dat uilen vermomde heksen waren.
Wanneer je een glimmende kastanje in je zak bij je zou dragen, zou dit negatieve energie afweren en het zou helpen tegen reuma klachten. Wel op tijd vervangen: als hij dof wordt, is het tijd om hem te vervangen voor een nieuw, glimmend exemplaar!

Tijd voor een sprookje over de paardenkastanje?
Het is misschien wel 2500 jaar geleden dat er diep in de binnenlanden van Turkije een kudde verzwakte, wilde paarden rondzwierf. Een vrouw zag ze drinken bij een waterpoel en liep op hen af. Ze was een vrouw die niet alleen in de zielen van de dorpelingen kon kijken, maar ook in die van dieren. De mensen waren daarom bang voor haar, sommigen noemden haar een heks.
Zonder geluid sprak ze met de zieke paarden: “Blijf hier wonen, wij geven jullie eten en jullie zullen genezen. In ruil vraag ik de sterke dieren onze lasten te dragen.” De paarden stemden toe en genazen. De kleine kudde groeide uit tot een grote groep sterke paarden die goederen en mensen naar verre bestemmingen bracht. De vrouw en haar man verwierven aanzien en rijkdom.

Op een dag stierf de vrouw en de paarden werden ziek. Ze zweetten, hoestten en waren benauwd. De man besprak zijn zorgen met zijn vier grote zonen. Zijn dochtertje, een nakomertje, had zich in de hoek van de donkere tent verstopt. Ze hoorde dat de zonen in verre streken hulp moesten zoeken en ieder kreeg hiervoor een zak goud.
In de lente reed de eerstgeboren zoon naar de grote tempel, ver weg. Tien dagen achtereen bad hij en hij offerde de zak goud. Bij de paarden veranderde niets.
In de hete zomer reed de tweede zoon naar het gevaarlijke hooggebergte, waar op de hoogste berg een tovenaar woonde. Hij smeekte de tovenaar hen te helpen en gaf zijn zak goud. Bij de paarden veranderde niets.
Die herfst kreeg de derde zoon een droom waarin hem werd verteld dat hij een monster moest doden en diens bloed zou de paarden redden. Van het goud kocht hij de beste wapens en samen met zijn jongere broer doodde hij het monster. Bij de paarden veranderde niets.
Vele paarden stierven en het gezin verloor haar fortuin. De mensen werden bang voor de vreemde familie, waar een doem op leek te rusten.

Die winter besloot het meisje, hoewel nog maar 10 lentes oud, zelf hulp te gaan zoeken. Met een stuk brood en een zak water verliet ze ’s morgens stilletjes de tent en liep de hele dag door de Paardenkastanjeheuvels tot ze ’s avonds op een helling in een bos tegen een boom in slaap viel. Vroeg in die nacht schoot ze wakker van een ijselijke kreet en zag nog net dat een heks uit de boom vloog. Angstig verstopte ze zich in een holle boom en toen ze de volgende dag te voorschijn kroop, keek ze recht in de ogen van een grote uil. De uil straalde zoveel gezag uit, dat ze ging zitten en het verhaal vertelde over de rampspoed. “Ik heb je moeder gekend, lieve kind” sprak de uil. “de oplossing van je probleem ligt hier. Let goed op.” De uil sloot zijn ogen en bleef onbeweeglijk zitten.
Op dat moment viel er uit de boom een blad op haar voeten. Gedachteloos speelde ze met het blad. Plotseling zag ze dat het einde van de bladsteel de vorm had van een paardenvoet. Ze klom in de oude boom en zag dat op de plaatsen waar de bladeren waren afgevallen, paardenhoeven gedrukt stonden. Dit was een paardenboom! Midden in de boom ging ze op een dikke tak zitten en zei: “Boom, luister, je bent een paardenboom, ik zie overal paardenhoeven op je takken. Alleen jij kunt me helpen!”

Ze vertelde het verhaal van de paarden. Er viel iets hards op haar hoofd, en nog één en nog één: de boom regende plotseling stekelige bolsters! En niet alleen uit haar boom, uit alle bomen in het bos vielen stekelige noten. “Dat moet de oplossing zijn,” dacht ze, “maar wat moeten de paarden met die stekelige noten?” Snel klom ze naar beneden en danste tussen de bomen door en riep: “Dank je wel, dank je wel, maar vertel me wat ik hiermee moet doen?” Toen zag ze dat een aantal van de stekelige bolsters openbarstten.
De vader en zijn zonen waren vreselijk ongerust en zochten het meisje. Ze hoorden haar roepen in het dal en dichterbij gekomen zagen ze haar dansen. ”Deze boom heeft de oplossing gegeven! Kijk!” en ze liet de glanzende bruine zaden zien. “Deze grote zaden moeten de paarden eten om beter te worden.”
En zo geschiedde. Sindsdien geven Turkse paardenhouders aan zwetende, hoestende, kortademige paarden deze kastanjes. En omdat ze zo goed voor paarden zijn, krijgen drachtige merries ze ook, waardoor de veulens sterk ter wereld komen.

Bron sprookje: Natuurverhalen.nl

Oudere merries krijgen vaker merrieveulens

Rollende merrie met veulenWist je dat sommige bloedlijnen meer hengsten dan merries produceren, of juist andersom? De merrie draagt meestal tussen de 13% tot 18% bij, terwijl de hengst slechts 2 tot 3% invloed heeft op het geslacht van de nakomeling. Dus het verhaal blijft niet beperkt tot het X en het Y chromosoom!

In de jaren zeventig kwamen ecoloog Bob Trivers en wiskundige Dan Willard met de theorie dat grote, gezonde zoogdieren meer mannelijke nakomelingen produceerden als de leefomstandigheden gunstig waren (met voldoende voedsel als belangrijke voorwaarde). Ze zeiden dat vrouwelijke zoogdieren die in minder gunstige omstandigheden leefden, meer vrouwelijke nakomelingen produceerden.

In 2009 publiceerde ecoloog Elissa Cameron bewijs voor deze theorie. Haar onderzoek toonde aan dat als zoogdieren een betere conditie hebben ten tijde van de conceptie, zij meer mannelijke nakomelingen produceren. Lichaamsvet en voeding heeft invloed op het glucosegehalte. Cameron suggereerde dat het glucosegehalte in het vrouwelijke zoogdier het geslacht van de nakomelingen zou beïnvloeden. Heel mooi om te zien dat de natuur het zelf regelt: zijn de omstandigheden niet optimaal, dan wordt het aantal nakomelingen beperkt. Zijn de merries gezond en goed op gewicht, dan zullen ze vaker hengstveulens krijgen. De hengstveulens kunnen immers, als ze volwassen zijn, veel nakomelingen voortbrengen, terwijl merries maar hoogstens één veulen per jaar kunnen krijgen.

Meer weten over dit onderwerp? Klik hier.

Kurkuma is goed voor je paard!

De Paarden Oppas Service raadt aan: kurkuma voor je paardCurcuma longa is een plant uit India waaruit de specerij kurkuma of koenjit (de Maleise naam) gewonnen wordt. Vroeger werd het tarmeriek genoemd. Kurkuma wordt gemaakt van de wortel van de plant. Het is een vast bestanddeel van kerriepoeder (curry) en geeft hieraan zijn gele kleur. Kurkuma wordt in Azië niet alleen gebruikt om rijst mee te kleuren, maar schijnt ook te werken als medicijn tegen allerlei ziektes, zoals trombose, artritis en hersenaandoeningen, waaronder de ziekte van Alzheimer en Parkinson. Kurkumapoeder wordt in India (naast de culinaire toepassing) gebruikt voor de behandeling van wondjes en schrammen en de behandeling van lever- en galproblemen, geelzucht en algemene spijsverteringsklachten.

Curcumine, het belangrijkste bestanddeel van het specerij kurkuma, is een (wonder)middel dat als oplossing voor allerlei kwalen kan dienen. Ook voor je paard! In honderden in-vitro en dierstudies zijn de geneeskrachtige eigenschappen van curcumine vastgesteld. Curcumine heeft antioxidatieve, ontstekingsremmende, immunomodulerende, wondhelende, ontgiftende, leverbeschermende, ontkrampende, neuroprotectieve, spijsverteringsbevorderende, antimicrobiële eigenschappen.
Bij paarden wordt kurkuma vaak ingezet ter heling en ondersteuning. Bij verstuikingen of spierpijn kan je een compres van kurkuma, citroen en zout aanbrengen bij je paard. Dan zijn de klachten sneller verholpen!

Je kunt kurkuma goed oraal toedienen bij je paard. Organische kurkuma is het beste: daar zit tussen de 3 en 5% curcumine in, de minimale hoeveelheid werkzame stof. Kurkuma wordt van nature niet zo goed opgenomen door het lichaam, maar als je het aanbiedt in combinatie met zwarte peper (en eventueel vetten in de vorm van kokosolie of lijnzaadolie) neemt het lichaam het wel goed op. Heeft je paard last van stijfheid, artritis of kan hij gewoon wel wat ondersteuning gebruiken, geef hem dan een mix van kurkuma en zwarte peper, gemengd met wat lijnzaadolie. Je kunt dit eventueel door het voer doen. Hierbij een recept voor kurkuma koekjes en een kurkuma pasta. Deze laatste kan je door het voer van je paard doen.

Kurkuma koekjes
Van kurkuma met havermout, wortel, zwarte peper, fenegriek en knoflook kan je hele gezonde koekjes maken voor je paard! De paarden vinden ze heerlijk en het kost niet veel om ze te maken. Dit is wat je nodig hebt:

– 100 gram havermoutKurkumakoekjes
– 150 gram geraspte wortel
– 130 gram volkorenmeel
– 3 teentjes knoflook, geperst
– 1 theelepel kurkuma
– 1 theelepel fenegriek
– Klein beetje zwarte peper
– 125 ml lijnzaad olie
– Eventueel een geklutst ei en nog wat water
• Alle ingrediënten in een kom doen en goed kneden
• Vorm er een staaf deeg van, die je in huishoudfolie doet. Dit laat je opstijven in de koelkast
• Daarna plakjes van snijden en op de ingevette bakplaat leggen
• In een voorverwarmde oven op 180 C in ca. 20 minuten de koekjes lichtbruin laten bakken
• De koekjes na het bakken even laten afkoelen voordat ze van de bakplaat worden gehaald

Gouden goedje
Je kunt ook een kurkuma pasta maken. Het is een dikke saus met een gouden kleur. Wij noemen het ons ‘Gouden Goedje’. Per dag geef je je paard 2 theelepels van het Gouden Goedje door het eten.

Ingrediënten
4 eetlepels organische kurkuma poederDeze pasta is gemaakt van kurkuma
250 ml water
1,5 theelepel zwarte peper
70 ml kokosolie
Doe de kurkuma in een pan met het water. Verwarm dit mengsel op een laag vuur. Blijf roeren tot er een dikke pasta ontstaat. Dit duurt 6 tot 10 minuten. Voeg dan de peper en olie toe en roer dit goed door. Neem de pan van het vuur en laat het mengsel afkoelen. Je kunt de pasta in een potje doen en in de koelkast bewaren. Het is dan nog 2 weken houdbaar.

Tip: je kunt het Gouden Goedje ook invriezen in ijsblokjes. Een dag voor gebruik laat je dan een portie ontdooien.

Gouden goedje ingevroren

 

Wat is Hippopotomonstrosesquippedaliofobie?

Hippische term of niet? Hippopotomonstrosesquippedaliofobie is een woord wat zelden gebruikt wordt, en dat is niet verwonderlijk. Veel mensen hebben moeite met lange woorden. Sommige mensen zijn er zelfs bang voor.

Krijgt u het Spaans benauwd van woorden als geneesmiddelenvergoedingssysteem of arbeidsongeschiktheidsverzekeringsformulier? Dan heeft u mogelijk een fobie voor lange woorden. Daar valt mee te leven, ware het niet dat deze aandoening een naam heeft die de patiënt de stuipen op het lijf jaagt: hippopotomonstrosesquippedaliofobie.

Meer weten? Lees het artikel over hippopotomonstrosesquippedaliofobie in Trouw.

Ga op de Griekse toer met Fenegriek!

Ooit van gehoord? Het is Grieks en goed voor je paard! De Latijnse naam is Trigonella foenum-graecum, wat ‘Grieks hooi’ betekent. Fenegriek is een uit Egypte afkomstig kruid met goede vetzuren, waarvan de zaden door de oude Grieken gemengd werden door het hooi van hun paarden, wat resulteerde in een glanzende vacht én een betere conditie.

 

Fenegriek

Fenegriek: goed voor je paard!

Fenegriekzaad is rijk aan vetten, maar ook aan vitamine A, B, C, E, kalk en fosfor en is heel voedzaam. Heden ten dage wordt het kruid nog steeds ingezet ter verbetering van de algehele conditie van het paard en om wondjes, abcessen, artritis, bronchitis en spijsverteringsproblemen te verhelpen. Heeft je paard reumatische klachten, dan kan je fenegriek uitwendig gebruiken, door de gedroogde, geplette zaden te verwerken in een papkompres. Werkt ook goed voor het verwijderen van dorens. Fenegriek werkt desinfecterend en verzachtend. Ook hebben de zaden een positieve werking op de melkproductie. En het verbetert de conditie van de merrie na de bevalling. Je kunt het beter niet geven als je merrie drachtig is, want het kan de baarmoeder prikkelen.

Heeft je paard gevoelige luchtwegen, doe dan een schepje fenegriek door het voer. De aanbevolen dosering is 30 gram per dag. ’s Winters staan paarden meestal op stal, en dan zullen de luchtwegen eerder geprikkeld raken, dus je kunt er voor kiezen om het alleen ’s winters te geven, of als ze wat hoesten. Als je het kruid het hele jaar door geeft, kan je paard er immuun voor raken en dan heeft het natuurlijk niet meer de gewenste uitwerking. Het is goed om Fenegriek samen met rozenbottel aan te bieden aan je paard: beide kruiden stimuleren elkaars werkzame stoffen. Rozenbottel is rijk aan vitamine C en biotine en is daardoor goed voor de afvoer van afvalstoffen en het opbouwen van de weerstand van je paard.

Fenegriek en Rozenbottel zijn te koop via het internet of gewoon bij de ruitersportzaak.
Doe je paard een lol en ga op de Griekse toer!

Een ander middel voor paarden met gevoelige luchtwegen is een scheutje walnotenolie of kruidenthee door het voer: dit heeft een bijzonder heilzame werking.
Als je paard een stofallergie heeft, kan je hem beter nat hooi geven én kruidenthee! Je koopt hiervoor Bronchiaal Kruiden, doet hiervan een schepje in een pot warm water, laat dat even trekken en dan doe je deze ‘kruidenthee’ 2 x per dag door het voer.
De AnimaVital Luchtwegen & Weerstandmix is ook een aanrader, evenals de kruiden van Aveve. Bij de kruiden merk je na een weekje verschil. Stop niet meteen als het hoesten ophoudt, maar blijf het nog een tijdje geven, om de longblaasjes de kans te geven om goed te genezen.
Met deze goeie zorg is je paard zó weer trèg op zen stekke, dat wil zeggen: hersteld!